New York is een wilde stad, en er is ontzettend veel te beleven, maar het werd eindelijk eens tijd om erop uit te trekken om de rest van Amerika te ontdekken. Gelegenheid dit keer was een feestje in Boston, 4 uurtjes rijden van New York.

Net uit het werk op vrijdagavond, snel naar brooklyn met de subway, de auto bij Janna inspringen, and we are on the road!

Om alvast in de stemming te komen voor het feestje waar we rond 12 uur aan zouden komen, wilden we wat drinken in de auto. Dit moet ongelooflijk stiekem, je kunt niet zomaar alcohol drinken in de auto. Als de politie dat ziet kun je gewoon gearresteerd worden. We kochten dus een liter cola bij McDonalds, en gebruikten die grote drinkbeker als alcoholcontainer. Kinderachtig hoor, Amerika!

Eenmaal aangekomen op het feestje (met 15 New Yorkers) werden we verwelkomt, er werd getrommeld, gedanst en gedronken. Rond 2 uur waren alle Bostongangers weg, dus wij New Yorkers lieten de huisgenoten zien het het wel moest, en we hebben doorgefeest tot 8 uur s’ochtends.
Beerpong, tafelvoetbal, eieren bakken en champagne, de avond miste bijna niks!

Er wordt nog elke dag gepraat over mijn filmpje, Breda, the netherlands, electronic music, het is een grote grap. En wat doen mensen die dronken zijn?!

I didn’t do it!

Zo! met 4 personen slapen op de grond op een 1-persoons-matras is niet comfortabel. Eenmaal de straat op, even tanden poetsen,

Om vervolgens een coffeeshop zoeken. Om te ontbijten. En koffie te drinken. daarom heet het een coffeeshop. De rest van de dag verliep niet bijster interessant, ronddwalen door Boston op st. Patricksday en s’avonds zijn we naar een lasershow met Pink Floyd muziek geweest. Het hele album ‘the wall’ werd uitgevoerd, een trippy experience!

Die avond sliep ik met wat anderen bij Janna thuis, in Mamaroneck. Een prachtige kleine Amerikaanse stad met alleen maar gigantische huizen. Het is echt niet normaal om door zo’n stad te rijden met de auto, het is precies een film. Highschool is een hoog stenen gebouw, met een baseball-veld, de parkeerplaatsen zijn 2 keer zo breed als in Nederland enz enz. De zondagmiddag zijn we rustig terug naar NY gereden, het voelde fijn om weer ‘thuis’ te zijn.

Richmond

2 weken later hadden we weer een mooie gelegenheid om erop uit te trekken. Het Frans film festival! Fantastische films! Helaas verliep dit weekend iets minder rustig dan Boston.

Hah! we kwamen aan in Richmond, een prachtig houten huis, met 5 studenten (allemaal couchsurfers) en een kat. Typisch Amerikaans!

Heerlijk om voor het huis in de schommelstoel te zitten. We aten Franse kaas en Franse worst. Franse wijn mocht niet ontbreken, en snel naar bed, want de volgende dag om 8 uur in de theatherstoelen zitten lag in het verschiet!
Na een moeilijke morgen, een stukje rijden (ik kan het nog!) en veel Franse mensen zaten we eindelijk in de comfortabele stoelen! Mooi theather!

Niks is beter dan de hele dag films kijken, en gratis eten. Zo rond 7 uur gingen we naar de receptie voor de creme de la creme van de Franse filmwereld (Wij kenden een Franse journalist). Gratis wijn en gratis Franse kaas! Daarna was het weer tijd voor een feestje, dus we vertrokken met z’n allen naar de stad.
De eerste stop was een rockbar, er tradt een heavy metal band op en de mix drankjes waren 2 dollar (1.40 euro ofzo). Headbangen is zo gek nog niet. Er was een typisch Amerikaans ‘Redneck’ familie waar we een beetje mee praatten. Pa en ma vonden het leuk om hun kinderen van 7 en 12 mee te nemen naar een heavy metal band. Mam vond het nodig om bij de kleine zijn hoofd mee te laten bangen met de harde muziek. Nice mom and dad! Hier is pap en zoon:

Na de rockbar was het tijd voor een beetje ontspanning in een 80’s bar. Ook leuk!
De avond sleepte zich nog lang voort toen we eenmaal thuis kwamen. Ik wil er liever niet meer over kwijt.

Zondagmorgen, na een heerlijk ontbijt en de comic-sectie in de krant doorlezen, was het weer tijd om naar huis te rijden. Roadtrips zijn erg leuk, lekker in de auto muziek luisteren, vette hap eten bij de vele tussenstops (elk wegrestaurant heeft iets van 6 fastfoodketens aan boord) en slapen. Op het einde, toen we eindelijk weer in Harlem waren, werden we nog even door de politie aangehouden omdat het remlicht niet werkte. Nice!

Toen ik naar New York vertrok wist ik zeker dat het een leerzame reis zou worden, ik dacht veel over mijn werkgebied te leren. Maar wat ik niet voor ogen had is dat ik persoonlijk zoveel zou ontwikkelen hier. Ik heb een erg goede band met een aantal mensen hier en na vele nachtelijke gesprekken ben ik mezelf steeds beter leren kennen. Het is ongelooflijk hoe zoveel internationale mensen toch zo fantastisch met elkaar om kunnen gaan, het is mooi om te zien. Via couchsurfing praat ik met mensen van alle etnische groepen, ik praat met mode-ontwerpsters van 54 jaar, ik praat met Duitsers, Nooren, Zweden, Fransen, Italianen, Amerikanen, Columbianen, Mexicanen, Argentijnen, New York bevat alles!
Ik steek geen tijd in ontwerpen of animeren na werktijd. Op deze manier werk ik niet meer aan eigen projecten, er zijn gewoon zoveel andere dingen te doen s’avonds. Het is moeilijk om na een dag ( 9 uur ) achter de computer, thuis ook nog eens achter de computer te zitten.
Op het werk leer ik veel over het vakgebied en ‘the industry’, volgend (school)jaar is voor mij tijd om aan persoonlijke projecten te werken.

Over werk gesproken, we hebben veel projecten afgerond nu, en we beginnen met nieuwe projecten.
We zijn momenteen aan het pitchen voor een Music Video voor 50Cent, ‘I like the way she do it’. Belachelijk natuurlijk, 50Cent, maar des te leuk om aan een video te werken!
Daarnaast doen we een Project voor Johnson & Johnson, een gigant in medische middelen. Ook in de planning is een video voor Kate Perry, een opkomend zangtalentje.

Great times ahead, het weer wordt beter en de bloessem groeit langzaam in de bomen!
Oh, en ik ben naar de kapper geweest!

She loves it:

Costanza, best friend:

De Bjork video waar UVPH aan heeft gewerkt is online te vinden, en wel hier.

Check ook de Adobe spot uit! Ik heb er een groot deel aan meegewerkt!

Het leventje gaat rustig verder hier in New York, binnenkort krijg ik bezoek van mensen uit Nederland!
Mijn moeder komt eind mei, Joep, Boyd, Pim en Willeke, mijn Neef Jorrit en ma, volgen in Mei en Juni!
Time to clean up my room!

-Tom